تبليغاتX
((دل نوشته ها))

((دل نوشته ها))

پرنده های قفسی عادت دارند به بی کسی عمرشونا بی همنفس کز می کنند کنج قفس

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت11:33توسط تنها | |

 

سلام به دوستان گلم:

ممنون ازتون که به وبلاگم سر می زنید بابت قصور و  

 کوتاهی که کردم و مدتی ازتون سراغ نگرفتم منو

ببخشید .به یادتون هستم. و همتونو دوست دارم.

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت11:23توسط تنها | |

عشق حقيقي

    عشق حقيقي بي دليل است و از قلب سرچشمه مي گيرد. هرگز به دنبال تأييد عشق بامعيارهاي ذهني نباش. ذهن فقط به درد زندگي در دنيا مي خورد. اگر بخواهي مي تواني به توانايي ها و امكانات فردي كه دوستش داري فكر كني اما در اين صورت تو براي زندگي آينده به دنبال شرايط بوده اي. عشق فراتر از اينهاست. فراتر از معيارهاي ذهني است. عشق از جاذبه هاي بدني هم فراتر است نزديكي عشق فاصله هاي زماني و مكاني را درهم مي شكند چون مرز عشق از زمان و مكان فراتر است.
    تو از طريق قلبت با قلب ديگري ارتباط مي گيري... اين رابطه كلامي نيست به حرف در نمي آيد و با هيچ معيار ذهني قياس نمي شود. از قلب عشق و اعتماد زاده مي شود. ذهن هميشه ترديد دارد در حالي كه عشق كاملاً اعتماد مي كند. عشق از بدن چهارم مي آيد بنابراين با معيارهاي بدن هاي پايين تر قابل سنجش نيست و فقط به وسيلة‌ آنها به نحوي محدود حس مي شود.
    شما وقتي كسي را دوست داريد تنها از حضورش شاد مي شويد و ديگر نيازي به هيچ چيز ديگري نداريد.
    حالا به عنوان يك شاهد به فردي كه از عشق خود نسبت به او شك داريد فكر كنيد. تصور كنيد كه مقابل هم قرار گرفته ايد و شما به عنوان شاهد هم خود را مي بيني و هم او را. چه احساسي داريد؟ آيا ضربان قلبت تان تندتر شده؟ آيا حس مي كنيد امواج شادي بخش از سوي قلب او به سمت شما مي آيد؟ آيا حضور او برايتان نشاط آور است؟‌چشمان خود را ببنديد و اين امواج را با تمام وجود بررسي كنيد. تنها عضوي كه مي تواند بگويد شما عاشقيد يا نه قلبتان است.

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت11:9توسط تنها | |


انسان تنها يك گُل عشق است‌.
    پختگي عطر خود به همراه دارد.
    زيبايي سرشاري ب انسان هديه مي‌كند.
    هوش به ارمغان مي‌آورد، ذكاوتي در كمال‌.
    تمام وجود را به عشق فرا مي‌روياند.
    اكنون انسان تنها يك گُل عشق است‌.
    هر حركت عشق است و
    هر بي‌حركتي باز هم عشق‌;
    زندگي عشق است و
    مرگ باز هم عشق‌

   تبديل كن‌.
 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت10:53توسط تنها | |

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت10:40توسط تنها | |

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت10:36توسط تنها | |

+نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت10:12توسط تنها | |

+نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت10:10توسط تنها | |

عشق

آنكس كه به قلبش هماي عشق راه نيافتاده، مجسمه بي روح و بي ارزشي ست كه از وجود خويش لذت نميبرد و هر گاه به حقايق حيات خود بنگرد بناگاه متوجه حقيقت تلخي خواهد شد، بدين معني كه در مي يابد كه چيزي در زندگي كسر دارد و آن عشق است ...عشق محرك زندگي با افتخار و انگيزه پيكارهاي زيست سرافراز است. عشق حقيقتي غير قابل انكار است. عشق سربقااست. عشق مارا به زندگي اميدوار كرده و چون زنجير طلائي پيوندمان ميدهد. عشق همچو خورشيدي است كه انوار جان بخش خود را به سر و رويمان پاشيده، وجود سرد و منجمد شده مان را با حرارت هستي بخش خود گرم نگاه ميدارد. عشق چون شعله هاي سوزان آتش در زمستان مطبوع و چون نسيم خنك و روح پرور سحرگاهان در بامداد بهار دوست داشتني است. عشق، مدار زندگي و شيرازه اميد و آرزوست. عشق زندگي است و ما زنده ايم... .

+نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت9:58توسط تنها | |

 

اگـر ماه بودم، به هـرجا كه بودم/ سـراغ تو را از خـدا مي گـرفتم. وگـر سنگ بودم، به هـرجا كـه بودي/ سـر رهگـذار تو جـا مي گـرفتم. اگـر ماه بودي، به صـد نـاز، شايـد/ شبـي به لب بـام من مي نشسـتي. وگـر سنـگ بـودي، به هـرجا كـه بودم/ مـرا مي شكستي، مـرا مي شكستي.

+نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت9:51توسط تنها | |