پرنده های قفسی عادت دارند به بی کسی عمرشونا بی همنفس کز می کنند کنج قفس
حرف های ما هنوز نا تمام... تا نگاه می کنی : وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی ! بیش از آنکه با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود آی.... ای دریغ و حسرت همیشگی ! ناگهان چقدر زود دیر می شود
+نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت15:1توسط تنها |
|
ABOUT
زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست.